EN  |  FR

Larry Scott, zo goed als natural…

afbeelding bij Larry Scott, zo goed als natural…

Vorig jaar overleed de legendarische bodybuilder Larry Scott. Zijn bijnamen waren ‘The Legend’ en ‘The Golden Boy’. In 1965 won hij de allereerste Mr. Olympia. Met succes verdedigde hij deze prestigieuze titel in 1966. Daarna hing hij tot verrassing van de bodybuildingwereld zijn poseerslip aan de wilgen. In het kort samengevat de sportieve hoogtepunten uit zijn opmerkelijke loopbaan.

Op zijn zestiende begon hij met gewichten te trainen. Op zijn twintigste - dat was in 1959 -  werd hij Mr. Idaho. Na zijn verhuizing naar Californië werd hij achtereenvolgens in 1960 Mr. Californië, in 1961 Mr. Pacific Coast, in 1962 Mr. America en in 1964 Mr. Universe. Zoals gezegd won hij de eerste en tweede editie van de Joe Weider’s Mr. Olympia. Saillant detail was dat Scott alleen voor zijn tweede overwinning werd beloond. En wel met een geldbedrag van duizend dollar…

Koelkast met perfecte biceps

Met een lengte van 1.70 meter en een wedstrijdgewicht van 94 kilogram kon Scott bogen op een indrukwekkende staat van dienst. Vooral als je bedenkt dat Scott breedte in de schouders en een wespentaille mankeerde. Gekscherend werd hij onder collegae de ‘wandelende koelkast’ genoemd. Zijn trainer/coach Vince Gironda zag ondanks Scotts genetische tekortkomingen toch mogelijkheden. Met een scherp oog voor proporties ging Gironda, die bekend stond als de Iron Guru, aan het werk. Meest opvallend aan Scotts fysiek was zijn armpartij (Scott was een van de eerste bodybuilders met een arm van vijftig cm koud). Deze imposante armen hadden de vorm van een American football. Ze vormden decennialang hét voorbeeld van hoe een goede biceps eruit moest zien. Het werd Gironda’s missie om de schouderpartij van Scott te brengen naar het zelfde niveau van zijn armen. Dat lukte dermate dat Scotts schouderpartij na jaren van specifieke schoudertraining zijn op één na sterkste spiergroep werd.

Poseren is maskeren

Behalve een meester in de spierspecifieke training van het lichaam, wist Gironda als geen ander hoe zijn leerlingen op het podium hun zwakke punten konden verbergen. Ingeval van Scott was dat altijd ietwat met een gedraaid bovenlichaam voor de jury gaan staan. Dankzij de wijze lessen van Gironda werd Scott wereldberoemd met zijn zogenaamde ‘signature poses’. Dankzij de choreografie van Gironda en dankzij de topfotografen Bruce en Whitman, verscheen Scott op zijn fysieke best in alle toentertijd toonaangevende bodybuildingmagazines zoals die er waren met Mr. America, Muscle Builder, Demi Gods, Muscle Boy, Muscle a Go/Go en The Young Physique.

Mannen van de jaren zestig

In de jaren zestig behoorde Scott als bodybuilder tot de absolute buitencategorie. Een werkelijk unieke prestatie in een periode van topfysieken zoals die er waren met Freddy Ortiz, Chuck Sipes, Dave Draper, Leo Robert, Harold Poole en Sergio Oliva. Een periode die in de bodybuildingwereld bekend werd als de ´Larry Fever´. Deze ‘koorts’ bereikte zijn hoogtepunt tijdens zijn eerste Mr. Olympia-overwinning in 1965. Na zijn tweede Olympia-zege stopte hij tot groot verdriet van zijn vele fans. Scott vond dat hij op wedstrijdniveau voldoende had gepresteerd. Hij verhuisde naar Salt Lake City waar hij als personal coach werkzaam was en ‘custom made’-trainingsapparatuur en voedingssupplementen verkocht (Larry Scott Fitness & Nutrition). Hoewel hij in 1979 op aandringen van zijn vele fans nog  een comeback maakte, was dat geen succes.

Arnolds voorbeeld

Toen Scott op 8 maart 2014 ten gevolge van complicaties van Alzheimer op 75-jarige leeftijd overleed, reageerde Arnold Swarzenegger op een wel zeer bijzondere wijze: “…Toen ik hoorde dat mijn vriend Larry Scott was overleden, bedroefde mij dat zeer. Larry Scott was mijn held vanaf het allereerste moment dat ik het ijzer aanraakte. Een grootheid van het niveau van topbodybuilders als Reg Park, Steve Reeves en Bill Pearl. Toen ik in 1968 door Joe Weider naar Amerika werd gehaald, wilde ik maar één ding: Larry Scott ontmoeten. Ik wilde trainen waar hij trainde. Dat was in Studio City van Vince Gironda in San Fernando Valley. En dat lukte. Larry hielp me qua training en voeding enorm op weg naar mijn uiteindelijke successen. Maar hij betekende nog veel meer voor mij."

Succes verzekerd

"Toen ik Larry ontmoette werkte hij als verzekeringsagent. In tegenstelling tot Oostenrijk - waar ik in het ziekenfonds zat - moest ik me in Amerika apart voor ziektekosten verzekeren, liet Larry me weten. Dus van de zestig dollar per week die ik van Joe Weider kreeg, ging 23,40 dollar af voor de verzekering die Larry voor me regelde. Daarna zorgde hij ook voor een ongevalsverzekering. Dat kostte me nog eens vijf dollar per maand. Achteraf was ik Larry daar enorm dankbaar voor. Want tijdens een gastoptreden in Zuid-Afrika stortte het podium in en scheurde ik een band van mijn linkerknie. Daar moest ik aan geopereerd worden en dat werd dus gedekt door de verzekering. Ik liep daardoor inkomen van gastoptredens mis en dat werd netjes betaald door de ongevallenverzekering die Larry voor me geregeld had. Larry Scott voorkwam dus dat ik failliet ging! Kortom Larry heeft op mij een geweldige indruk gemaakt. Op mijn manier van leven en denken. Zonder zijn vriendschap en begeleiding zou ik niet de man zijn die ik nu ben. Ik mis je Larry…”    

Hamvraag

Dan de hamvraag. Gebruikte Larry Scott nu wel of geen spierversterkende middelen? Immers voor zijn tijd was Scott wel erg groot. Ooit liet drievoudig Mr. Olympia Sergio Oliva in een interview met Brian Johnston weten: “…In een van de grote bodybuildingmagazines las ik dat Arnold ontkende ooit wat gebruikt te hebben. Onzin. Hij was de eerste die in de bodybuildingsport steroïden op grote schaal introduceerde. En toentertijd gebruikte iedereen: Ikzelf, Frank Zane, Franco Columbu, Arnold, Larry Scott, Harold Poole, Dave Draper en zelfs Steve Reeves. Dit ontkennen is echt zinloos…” Moet eerlijkheidshalve bij worden gezegd dat we het hier hebben over een periode dat dopingcontroles nog niet bestonden, dat spierversterkende middelen nog werden gezien als onschuldige eiwitspaarders. Pas later kwamen de vele bijwerkingen van spierversterkende middelen boven water. Geruchten willen dat Larry Scott in zijn wedstrijdvoorbereiding één dianabolletje per dag slikte. Maar zoals gezegd, in een tijd van geen dopingcontroles, is dat nooit bewezen. Laten we het daarom erop houden dat Larry Scott zo goed als natural was…   

Een memorial interview met Larry vind je hier

Dossiers: