EN  |  FR

Het zit weer tussen de oren

afbeelding bij Het zit weer tussen de oren

‘Mind over matter’ is zo’n cliché, waar af en toe nog een redelijke originele draai aan wordt gegeven. Uit een recente studie in The American Psychological Society blijkt dat je met je ‘mind’, in de vorm van die grijze massa tussen je oren, de ‘matter’, in de vorm van die vetmassa rond je navel, kunt verminderen. ‘Mind you’, het is zelfs eenvoudig er zo de brand in te zetten dan weer op die loopband te klauteren of die stapel ijzer te verplaatsen.

Er zijn zo van die wetenschappers waarvan je denkt ‘wat doet ie nu het hele jaar? James A. Levine van de Mayo Clinic is Rochester is zo’n wetenschapper. Hij was ook weer betrokken bij de studie Elevated hypothalamic orexin signaling, sensitivity to orexin A and spontaneous physical activity in obesity resistant rats. Dat verscheen in augustus in de online editie van de American Journal of Physiology, Regulatory, Integrative and Comparative Physiology, een uitgave van The American Physiological Society.

Actief stofje

Hoofdonderzoeker Catherine M. Kotz van de University of Minnesota onderzocht een groep ratten die gekweekt waren om slank te blijven en een groep ratten die gekweekt waren om een buikje te krijgen. De eerste groep bleek ontvankelijker te zijn voor een stofje in de hersenen dat orexin A heet. Dat actieve, chemische stofje wekt eetlust op en stimuleert spontane, kleine bewegingen zoals wriemelen en wiebelen. Vervolgens kregen beide groepen een dosis orexin A in hun hypothalamus ingespoten. Als snel bleek dat de slanke ratten meer orexin A te verwerkten. Dat kan, maar dat is nog onvoldoende bewezen, omdat deze slanke ratten meer receptoren hebben om orexin A te verwerken. De eetlust die orexin A ook opwekt, valt weg tegen de toename van spontane, kleine bewegingen. De onderzoekers vermoedden ook dat de vette ratten eerder te dik blijven door te weinig calorieën te verbranden en niet zozeer door teveel calorieën in te nemen. Hun basismetabolisme is gewoon een stuk trager, doordat ze weinig kleine bewegingen maken. Kotz ziet wel een markt voor een pilletje gebaseerd op orexin A, maar het is vooralsnog een beetje te link om op mensen uit te proberen.

Daar is ‘ie weer

Gelukkig hebben de onderzoekers nog een studie van James A. Levine. Die had al eerder uitgevonden dat mensen die veel spontane bewegingen maken, meer calorieën verbranden. Om nu vandaag nog aan die extra verbrande 350 calorieën te komen, begin je nu met ijsberen, knip je met je vingers, frons je vaak wenkbrauwen, krab je je voortdurend op je hoofd en vraag je je, als trouwe lezer, af: James A. Levine, waar ken ik die toch van? Je kunt ook even een stukje gaan hardlopen en hier deze breinbreker oplossen.

Dossier: